تفت ( taft ) ا . پ . گرمى و حرارت . و تعجيل و شتاب . و روش و آيش گرم و گفتار گرم و خرام و خرامان و قهر و غضب و گرمى از خشم و قهر . و تموج . و ريشهء دوائى كه بتازى لفاح گويند . و سبدى كه جهة نهادن گل و ميوه سازند . و ا خ : نام قصبه‌اى از توابع يزد . تفتاف ( taft f ) ا . ع . كسى كه احاديث زنان را گويد . ج : تفتافون و تفاتف و تفاتيف . تفتافون ( taft fun ) ع . ج . تفتاف . تفتان ( taft n ) ا و ص . پ . هر چيز گرم شدهء از آفتاب و يا از آتش . و قسمى از نان . تفتت ( tafattot ) م . ع . ريزه ريزه شدن . تفتح ( tafattoh ) م . ع . گشاده گرديدن . تفتر ( taftar ) ا . ع . دفتر و نامهاى فراهم آورده . تفتر ( tafattor ) م . ع . مست شدن از شراب . و با قدم بطئى رفتن . و ضعيف و سست شدن . و رنج و تعب از تب داشتن . تفتغ ( tafattoq ) م . ع . شكسته گرديدن يق تفتغ تحت الفرس اى تشدخ . تفتق ( tafattoq ) م . ع . شكافته و گشاده گرديدن . تفتك ( tafattok ) م . ع . بدون مشورت از ديگرى در كارى در آمدن يق تفتك الامر اذا مضى عليه لا يؤامر احدا . تفتگى ( taftegi ) ا . پ . گرمى و آزردگى و اضطراب و كوفتگى و تكدر . تفتل ( tafattol ) م . ع . تافته گرديدن . تفتن ( taftan ) ف ل . م . پ . تافتن و گرم شدن و يكديگر را گرم گردانيدن . و خشمناك گرديدن و بخشم در آوردن و شتافتن و دويدن و خراميدن . تفته ( tafte ) ص . پ . بسيار گرم شده و تافته . و آزرده و كوفته شده و مكدر . و گداخته شده . تفته ( tafte ) ا . پ . ريشهء دوائى كه لفاح نيز گويند . و تار عنكبوت . تفته جگر ( tafte - jegar ) ص . پ . عاشق و گرفتار بيمارى دق و تب لازم . تفته دل ( tafte - del ) ا . پ . تنگ دل و غمناك و دل فگار . تفتى ( tafatti ) م . ع . باز ايستادن دختر از لهو و بازى با كودكان يق فتيت الجارية ( مجهولا ) فتفتت . و جوانمردى نمودن . تفتية ( tafteyat ) م . ع . باز داشتن دختر را از بازى با كودكان يق فتيت الجارية ( مجهولا ) اذا خدرت و منعت من اللعب مع الصبيان . تفتيت ( taftit ) م . ع . شكسته و ريزه شدن . تفتيح ( taftih ) م . ع . گشادن ( شدد للمبالغة ) . تفتيح ( taftih ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بازشدگى و گشوده گرديدن مانع و سد . تفتيخ ( taftix ) م . ع . پهنا ساختن و نرم گردانيدن انگشتان را . تفتيدن ( taftidan ) ف . ل . پ . گرم شدن از آفتاب و آتش . تفتير ( taftir ) م . ع . سست گردانيدن . و پراكنده و پريشان گرديدن ابر و آرميدن آن و آماده شدن بباريدن . تفتيش ( taftic ) م . ع . جستن و كاويدن . تفتيش ( taftic ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تفحص و تجسس و كاوش . تفتيشى ( taftici ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مباشر و مفتش . تفتيق ( taftiq ) م . ع . شكافتن و گشادن . تفتيك ( taftik ) ا . پ . پشم نرم كه از زير موى بز به شانه بر آرند و آن را رشتهء شال و برك سازند . و نيز بخارى كه از جوشش ديگ پديد مىآيد . تفتيك ( taftik ) م . ع . پنبه زدن . تفتيل ( taftil ) م . ع . تافتن ( شدد للكثرة ) . تفتين ( taftin ) م . ع . در فتنه افگندن . تفتين ( taftin ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فتنه و آشوب بر انگيختگى و هنگامه و غوغا بر پا نمودگى و بر آغالانيدگى . تفث ( tafas ) ا . ع . آنچه محرم بعد از اداى حج بجا آرد از ناخن چيدن و موى ستردن و قصر بروت و جز آن قوله تعالى ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ عن الرضا عليه السلام : التفث تعليم الاظفار و طرح الوسخ و طرح الاحرام عنه . تفث ( tafas ) م . ع . تفث تفثا ( از باب سمع ) : چركين و ژوليده موى گرديد . تفث ( tafes ) ص . ع . كسى كه چركين و ژوليده موى باشد . تفثيج ( tafsij ) م . ع . گران گردانيدن . تفثيد ( tafsid ) م . ع . آسنر ساختن زره را . تفجج ( tafajjoj ) م . ع . گشاد راه رفتن . تفجر ( tafajjor ) م . ع . روشن شدن صبح . و روان گشتن آب . و جوانمردى نمودن يق تفجر الرجل بالكرم . تفجس ( tafajjos ) م . ع . بزرگى نمودن . تفجع ( tafajjo ' ) م . ع . دردمند شدن از سختى و بلا و اندوه يق تفجع للمصيبة . تفجية ( tafjeyat ) م . ع . گشاده و برهنه كردن و يكسو گردانيدن . تفجيج ( tafjij ) م . ع . گشاد راه رفتن و خام و نارس بودن . تفجير ( tafjir ) م . ع . آب روان كردن ( شدد للكثرة ) . تفجيع ( tafji ' ) م . ع . دردمند نمودن و مصيبت‌زده ساختن . تفجيل ( tafjil ) م . ع . پهن ساختن چيزى را و پيش آوردن . تفحاح ( tafh h ) ا . ع . تفحاح الافعى : اواز مار كه از دهانش آيد . تفحج ( tafahhoj ) م . ع . هر دو پا را